[ΠΟΙΗΜΑ] «Θα πάρω μιαν ανηφοριά» το ποίημα του του ήρωα Κύπριου μαθητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη που εκτελέστηκε σαν σήμερα

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά»,

(το έγραψε σε ένα κομμάτι χαρτί και το άφησε στην τάξη του ως αποχαιρετιστικό μύνημα για τους συμμαθητές του τους οποίους άφηνε πίσω. )
Θα πάρω μιαν ανηφοριά
Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια
που παν’ στη Λευτεριά

Θ’ αφήσω αδέλφια, συγγενείς
τη μάνα, τον πατέρα
μες στα λαγκάδια πέρα
και στις βουνοπλαγιές

Ψάχνοντας για τη Λευτεριά
θα ‘χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι,
βουνά και ρεματιές

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά,
θα ‘ρθει το καλοκαίρι
τη Λευτεριά να φέρει
σε πόλεις και χωριά

Θα πάρω μιαν ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια
που παν’ στη Λευτεριά

Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ,
θα μπω σ’ ένα παλάτι
(το ξέρω θάναι απάτη
δεν θάναι αληθινό)

Μες στο παλάτι θα γυρνώ,
ώσπου να βρω το θρόνο
Βασίλισσα μια μόνο
να κάθετε σ’ αυτό

Κόρη πανώρια, θα της πω
άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου
μονάχ’ αυτό ζητώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΗΡΩΣ! Σαν σήμερα εκτελέστηκε δι απαγχωνισμού ο θρύλος του κυπριακού αγώνα και μαθητής Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Advertisements

[ΠΟΙΗΜΑ] Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Κ.Καβάφης

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

ποιήματα 1919-1933

Σαν Σήμερα το 1943 Πέθανε ο Παλαμάς! Και μπροστά στα SS ο Σικελιανός απήγγειλε “Βογκῆστε τύμπανα πολέμου… Οἱ φοβερὲς σημαῖες, ξεδιπλωθεῖτε στὸν ἀέρα! “

Η κηδεία τοῦ μεγάλου Ποιητῆ το 1943 μετετράπει στὴν μεγαλύτερη ἀντικατοχικὴ συγκέντρωση!

O Ἄγγελος Σικελιανός στην κηδεία του Παλαμά….

εν μέσωι Κατοχής … στις 27 Φεβρουαρίου 1943 …. ! ! !

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΡΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΜΑΣ ! ! !

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ! ! !

Ἀπαγγέλλει ἐπάνω ἀπὸ τὴν σωρὸ τοῦ ποιητῆ, δονῶντας τὴν λαοθάλασσα ποὺ εἶχε συγκεντρωθεῖ, μετατρέποντας ἔτσι τὴν κηδεία τοῦ μεγάλου Ποιητῆ, στὴν μεγαλύτερη ἀντικατοχικὴ συγκέντρωση!

 Ἄγγελος Σικελιανός – Παλαμᾶς

  Ἠχῆστε οἱ σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές,

δονῆστε σύγκορμη τὴ χώρα πέρα ὡς πέρα…

Βογκῆστε τύμπανα πολέμου… Οἱ φοβερὲς

σημαῖες, ξεδιπλωθεῖτε στὸν ἀέρα!

***

Σ᾿ αὐτὸ τὸ φέρετρο ἀκουμπᾶ ἡ Ἑλλάδα ! Ἕνα βουνὸ

μὲ δάφνες ἂν ὑψώσουμε ὡς τὸ Πήλιο κι ὡς τὴν Ὄσσα,

κι ἂν τὸ πυργώσουμε ὡς τὸν ἕβδομο οὐρανό,

ποιὸν κλεῖ, τί κι ἂν τὸ πεῖ ἡ δικιά μου γλώσσα;

***

Μὰ ἐσὺ Λαέ, ποὺ τὴ φτωχή σου τὴ μιλιά,

Ἥρωας τὴν πῆρε καὶ τὴν ὕψωσε ὡς τ᾿ ἀστέρια,

μεράσου τώρα τὴ θεϊκὴ φεγγοβολιὰ

τῆς τέλειας δόξας του, ἀνασήκωσ᾿ τον στὰ χέρια

***

γιγάντιο φλάμπουρο κι ἀπάνω ἀπὸ μᾶς

ποὺ τὸν ὑμνοῦμε μὲ καρδιὰ ἀναμμένη,

πὲς μ᾿ ἕνα μόνο ἀνασασμόν: «Ὁ Παλαμᾶς!»,

ν᾿ ἀντιβογκήσει τ᾿ ὄνομά του ἡ οἰκουμένη!

***

Ἠχῆστε οἱ σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές,

δονῆστε σύγκορμη τὴ χώρα πέρα ὡς πέρα…

Βογκῆστε τύμπανα πολέμου… Οἱ φοβερὲς

σημαῖες, ξεδιπλωθεῖτε στὸν ἀέρα!

***

Σ᾿ αὐτὸ τὸ φέρετρο ἀκουμπᾶ ἡ Ἑλλάδα! Ἕνας λαός,

σηκώνοντας τὰ μάτια του τὴ βλέπει…

κι ἀκέριος φλέγεται ὡς μὲ τ᾿ ἄδυτο ὁ Ναός,

κι ἀπὸ ψηλὰ νεφέλη Δόξας τόνε σκέπει.

***

Τί πάνωθέ μας, ὅπου ὁ ἄρρητος παλμὸς

τῆς αἰωνιότητας, ἀστράφτει αὐτὴν τὴν ὥρα

Ὀρφέας, Ἠράκλειτος, Αἰσχύλος, Σολωμὸς

τὴν ἅγια δέχονται ψυχὴ τὴν τροπαιοφόρα,

***

ποὺ ἀφοῦ τὸ ἔργο της θεμέλιωσε βαθιὰ

στὴ γῆν αὐτὴν μὲ μίαν ἰσόθεη Σκέψη,

τὸν τρισμακάριο τώρα πάει ψηλὰ τὸν Ἴακχο

μὲ τοὺς ἀθάνατους θεοὺς γιὰ νὰ χορέψει.

***

Ἠχῆστε οἱ σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές,

δονῆστε σύγκορμη τὴ χώρα πέρα ὡς πέρα…

Βόγκα Παιάνα! Οἱ σημαῖες οἱ φοβερὲς

τῆς Λευτεριᾶς ξεδιπλωθεῖτε στὸν ἀέρα!

 

.σ.σ.netakias – Κωλο Γερμαναράδες και λοιποί, θα περάστε κι εσείς από το ταμείο όπως πέρασαν τους Πατεράδες σας, οι Παππούδες μας. 

http://wp.me/p9GCU-1Ja

[ΠΟΙΗΜΑ] Τίποτα δε μάθατε…… (απάντηση στη Σοφία Τ.)

ΝΕΚΡΟΣ ΝΑΖΙ
Το χιλίοχρονο 3te Reich θάφτηκε στο χίονι….

Τίποτα δε μάθατε……

Mάθατε να μας νικάτε στις καμαρίλες και στα σκοτεινά δωμάτιά σας….

Μάθαμε να σας νικάμε στις μάχες……

***

Μάθατε να μας φοβάστε διαρκώς…..

Μάθαμε να σας λυπόμαστε……..

***

Μάθατε να μας κλέβετε……

Μάθαμε να σας διδάσκουμε……

***

Μάθατε στο γκρι και στο μαύρο…….

Μάθαμε να χαμογελάμε κατάφατσα στον ήλιο…….

***

Σας τα μάθαμε όλα……μα τίποτα δεν κρατήσατε…..και τίποτα δε θα σας μείνει στο τέλος!…..

Λακεδαίμων Αππελαίος

σ.σ.netakias – Κι εγώ νοιώθω σαν την Σοφία Τ., όταν γράφει ΧΑΡΑΞΤΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΒΑΛΤΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΟΛΗ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ! αλλά αφού τα κατάφερε η γενιά του παππού μου, παιδί από την Πόλη το ’22, αγράμματος φαντάρος το 1940, εμείς οι μορφωμένοι τι θα κάνουμε;