Θα ερχόταν η ώρα της «ρεβάνς» για τον «αρχιαποστάτη» Κωνσταντίνο Μητσοτάκη

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ 1979
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ 1979

Καθαρό τοπίο

Στην πορεία βέβαια «αποσύρθηκε» η στρατιωτική παρουσία, από τα εκλογικά τμήματα, καθώς «ξυπνούσε» μνήμες από την επτάχρονη δικτατορία.
Ηταν άλλωστε νωπές εκείνες οι μνήμες, σε εκείνα τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Βαθμιαία ατόνησαν και οι άλλοι περιορισμοί, όπως η απαγόρευση κατανάλωσης αλκοόλ, την παραμονή των εκλογών, αλλά και του υποχρεωτικού χαρακτήρα της ψήφου, με απειλή επιβολής διοικητικών κυρώσεων, σε περίπτωση «αποχής», χωρίς τους λόγους που πρόβλεπε η νομοθεσία (ασθένεια ή αντικειμενική αδυναμία μετάβασης στον τόπο άσκησης του εκλογικού δικαιώματος).

Τα πρώτα χρόνια, μέχρι τη δεκαετία του ‘90, δεν είχαμε και έρευνες κοινής γνώμης, που να αποτυπώνουν τις τάσεις και τις ενδιάθετες προτιμήσεις του εκλογικού σώματος.
Το έλλειμμα αυτό, ωστόσο, δε φάνηκε και τόσο, τουλάχιστον ως το κύριο ζητούμενο, που ήταν η πρόβλεψη για τον νικητή. Σε όλες τις εκλογικές μετρήσεις, στην εικοσαετία 1970-‘90, το τοπίο είχε ξεκαθαρίσει, πολύ πριν μπει η χώρα στην καθαυτό προεκλογική περίοδο.

Σε όλες αυτές τις εκλογικές αναμετρήσεις ξέραμε εκ των προτέρων τον νικητή, αυτόν που θα αναλάμβανε την επομένη των εκλογών, τη διακυβέρνηση της χώρας, με αυτοδύναμη πλειοψηφία, χάρη βέβαια και στο εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής.

Κανείς δεν αμφέβαλε, επί παραδείγματι, στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές, του Νοεμβρίου 1974, πως η νεοσύστατη ΝΔ του Κωνσταντίνου Καραμανλή, θα έκανε περίπατο, χάρη και στην κινδυνολογία του «Καραμανλής ή τανκς».

Αλλά και τον Νοέμβριο του 1977, τρία ακριβώς χρόνια μετά, οι πάντες είχαν αντιληφθεί πως, παρά την προφανή φθορά της, η ΝΔ, δεν ήταν δυνατό να χάσει την πρωτιά, αλλά και πως η δυναμική που είχε αναπτύξει το ΠΑΣΟΚ, με τον Ανδρέα Παπανδρέου, θα το έφερνε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντί της ΕΔΗΚ του Γεωργίου Μαύρου και θα καθίστατο («πανάξια» κατά τη χαρακτηριστική διατύπωση του Αναστάσιου Πεπονή) ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο και η μοναδική εναλλακτική πρόταση, απέναντι στην κεντροδεξιά παράταξη.
Από την επομένη εκείνων των εκλογών, όλοι γνώριζαν ή, έστω, ψυχανεμίζονταν πως θα είχαμε ΑΛΛΑΓΗ, στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, τον λαό στην εξουσία και τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου.

Το 1985, στη μοναδική εκλογική αναμέτρηση, που έγινε με λίστα σε όλη την επικράτεια, αν και οι συσχετισμοί είχαν διαφοροποιηθεί, κανείς δεν αμφέβαλε, ειδικά μετά τη «ρήξη του Μαρτίου», πως θα δινόταν στο Κίνημα μια δεύτερη ευκαιρία.

Όπως και το 1989, ότι θα τερματιζόταν η πρώτη κυβερνητική περίοδος του ΠΑΣΟΚ και θα ερχόταν η ώρα της «ρεβάνς», για τον «αρχιαποστάτη» Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.