Πανυγηρισμοί στην Χιλή: Πέθανε η χήρα του δικτάτορα Αουγκούστο Πινοτσέτ η Λουσία Ιριάρτ

Thatcher, Pinochet and the legacy of class warfare
Thatcher, Pinochet and the legacy of class warfare

 

Η Λουσία Ιριάρτ, χήρα του πρώην δικτάτορα της Χιλής, του Αουγκούστο Πινοτσέτ, πέθανε χθες Πέμπτη το απόγευμα σε ηλικία 98 ετών στο σπίτι της, όπου ζούσε με τα παιδιά και τα εγγόνια της, ανακοίνωσε η οικογένειά της, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες μέσων ενημέρωσης της χώρας.

Σε σύντομη δήλωσή του προς τον Τύπο, ο μεγαλύτερος γιος της, ο Μάρκο Αντόνιο Πινοτσέτ, ανέφερε πως «με μεγάλη μας θλίψη ανακοινώνουμε τον θάνατο της αγαπημένης μας μητέρας, της Λουσίας Ιριάρτ δε Πινοτσέτ», συζύγου του στρατηγού που άσκησε με σιδηρά πυγμή την εξουσία στη Χιλή από την 11η Σεπτεμβρίου 1973 ως την 11η Μαρτίου 1990, αφήνοντας πίσω του, κατά τον επίσημο απολογισμό των θυμάτων, πάνω από 3.200 νεκρούς και «εξαφανισμένους».

Η Λουσία Ιριάρτ πέθανε «πλαισιωμένη από όλα τα παιδιά και τα εγγόνια της. Αναπαύεται εν ειρήνη εν Κυρίω», πρόσθεσε ο Μάρκο Αντόνιο Πινοτσέτ, σύμφωνα με τον οποίο η κηδεία της θα είναι «ιδιωτική».

AUGUSTO PINOSET PINOSSET ΠΙΝΟΣΕΤ

Πανηγυρισμοί

Όταν μεταδόθηκε η είδηση του θανάτου της χήρας του δικτάτορα της Χιλής από μέσα ενημέρωσης, αυτοκινητιστές άρχισαν να ηχούν τις κόρνες, εν είδει πανηγυρισμού. Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ιταλίας, στο κέντρο του Σαντιάγο.

Στο Twitter, υπάρχει εδώ και καιρό λογαριασμός παρωδίας με τον αυτοεπεξηγηματικό τίτλο «Πέθανε η γριά;», που έχει 54.000 ακολούθους και αναμετέδιδε καθημερινά νέα για την κατάσταση της υγείας της Λουσίας Ιριάρτ. Χθες, ο διαχειριστής του δημοσίευσε απλά την μονολεκτική ανάρτηση «Ναι», την οποία αναπαρήγαγαν πάνω από 23.000 λογαριασμοί.

Η Ιριάρτ Ροδρίγκες, που θεωρείτο πανίσχυρη, χαρακτηριζόταν η σιδηρά κυρία του στρατιωτικού καθεστώτος, είχε επισκεφθεί επανειλημμένα στρατιωτικό νοσοκομείο στο Σαντιάγο τους τελευταίους μήνες. Έκλεισε τα 98 της τη 10η Δεκεμβρίου, την ημέρα της 15ης επετείου από τον θάνατο του συζύγου της, σύμφωνα με το πιστοποιητικό γέννησής της, το οποίο συμβουλεύτηκε το Γαλλικό Πρακτορείο.

Ωστόσο σε βιογραφία της, που είχε γράψει η δημοσιογράφος Αλεχάντρα Μάτους, η Ιριάρτ Ροδρίγκες διαβεβαίωνε πως η γέννησή της δηλώθηκε με έναν χρόνο καθυστέρηση, κάτι που σημαίνει πως στην πραγματικότητα ήταν 99 ετών.

Ο Αουγκούστο Πινοτσέτ, που πέθανε λόγω καρδιακού εμφράγματος σε ηλικία 91 ετών, κατάφερε να μη δικαστεί ποτέ από τη δικαιοσύνη, που του είχε απαγγείλει κατηγορίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διασπάθιση δημοσίου χρήματος.
 Ο πατέρας της Νεοφιλελευθερης κόλασης  Μίλτον Φρίντμαν με τον δολοφόνο Δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσετ«Ο Σαλβαδόρ Αλλιέντε μαζί με μια χούφτα άνδρες ακούει τις ειδήσεις. Οι στρατιωτικοί κατέλαβαν ολόκληρη τη χώρα. Οι στρατηγοί απαιτούν να παραιτηθεί. Του παραχωρούν ένα αεροπλάνο για να φύγει από τη Χιλή. Τον προειδοποιούν ότι το Προεδρικό Μέγαρο θα βομβαρδιστεί από ώρα σε ώρα. Ο Αλλιέντε φορά ένα κράνος και ετοιμάζει το όπλο του. Ακούγονται να πέφτουν οι πρώτες βόμβες».  Η θυσία του Αλλιέντε. Του Πάνου Τριγάζη Έτσι περιγράφει ο μεγάλος Ουρουγουανός συγγραφέας Εντουάρντο Γκαλεάνο τις τελευταίες ώρες του Προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε της Χιλής, ηγέτη του Μετώπου της Λαϊκής Ενότητας (Unidad Popular), που ανέλαβε από το 1970, με τη λαϊκή ψήφο, τα ηνία της χώρας του και στις 11 του Σεπτέμβρη 1973 ανετράπη από το στρατιωτικό πραξικόπημα του αιμοσταγούς δικτάτορα στρατηγού Πινοσέτ, όργανου της CΙΑ, των πολυεθνικών και των πιο αντιδραστικών ντόπιων δυνάμεων. Στο τελεσίγραφο των πραξικοπηματιών να παραιτηθεί και να διαφύγει στο εξωτερικό, ο Αλλιέντε είχε απαντήσει αρνητικά, απευθύνοντας το τελευταίο ραδιοφωνικό διάγγελμά του, στο οποίο είπε τα εξής: ΔΙΑΒΑΣΤΕ Tom Lewis, «Χιλή: Κράτος και Επανάσταση» «Δεν θα παραιτηθώ. Εκλεγμένος σε μια ιστορική στιγμή, θα πληρώσω με τη ζωή μου την αφοσίωση του λαού. Είμαι σίγουρος ότι ο σπόρος που σπείραμε στη συνείδηση χιλιάδων και χιλιάδων Χιλιανών δεν μπορεί να μείνει άκαρπος για πάντα. Αυτοί έχουν τη δύναμη. Μπορεί να μας υποτάξουν, όμως οι κοινωνικές εξελίξεις δεν σταματούν με το έγκλημα, ούτε με τη βία. Η Ιστορία είναι δική μας και την κάνουν οι λαοί… Εργάτες της πατρίδας μου: Πιστεύω στη Χιλή και στο μέλλον της. Κάποιοι άλλοι θα ξεπεράσουν αυτή τη σκοτεινή και πικρή στιγμή της προδοσίας που προσπαθεί να επιβληθεί. Να είστε σίγουροι ότι, πολύ πιο γρήγορα απ΄ό,τι νομίζετε, θα ανοίξουν και πάλι διάπλατα οι δρόμοι απ΄όπου θα περάσει ο ελεύθερος άνθρωπος για να δημιουργήσει μια καλύτερη κοινωνία. Ζήτω η Χιλή, ζήτω ο λαός, ζήτω η εργατική τάξη! Αυτά είναι τα τελευταία μου λόγια. Είμαι βέβαιος πως η θυσία μου δεν θα είναι μάταιη». Η ανατροπή του Αλλιέντε συνοδεύτηκε από την επιβολή μιας από τις πιο ωμές δικτατορίες στις ιστορία της Λατ. Αμερικής. Οι λαϊκές κατακτήσεις της περιόδου της διακυβέρνησης της Χιλής από την «Λαϊκή Ενότητα» πνίγηκαν στο αίμα και ακυρώθηκαν, η χώρα μετατράπηκε σε πειραματόζωο για την εφαρμογή του πιο άγριου καπιταλισμού, η ασυδοσία των πολυεθνικών επέστρεψε, οι πολιτικές δολοφονίες αποτέλεσαν μόνιμο στοιχείο αντιμετώπισης των αριστερών δυνάμεων από τη χούντα του Πινοσέτ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ Ο πρώτος και ο τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε Ο Σαλβαδόρ Αλλιέντε, ο Βίκτορ Χάρα και άλλοι μάρτυρες του Χιλιανού λαού έγιναν σύμβολα ανυποχώρητου αγώνα για τη δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία και τον σοσιαλισμό. Και η καρδιά του Ελληνικού λαού, που τότε ζούσε κάτω από την μπότα της αμερικανοκίνητης χούντας της 21ης Απριλίου 1967, πλημμύρισε με έντονα αισθήματα αλληλεγγύης με τον Χιλιανό λαό. Το σύνθημα «Ο Αλλιέντε ζει» ακούστηκε και στην Αθήνα από φοιτητές και νεολαίους που ήδη οργάνωναν τον αγώνα για την ανατροπή της δικτατορίας στην Ελλάδα, κάτι που συνέβη ένα χρόνο μετά, λίγους μήνες μετά την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου. Το πρόγραμμα ριζικών αλλαγών με κατεύθυνση τον σοσιαλισμό, που εφάρμοσε η «Λαϊκή Ενότητα» και ο Πρόεδρος Αλλιέντε, αποτελεί πηγή έμπνευσης και για τις σημερινές αντινεοφιλελεύθερες και αντιιμπεριαλιστικές πολιτικές που ακολουθούνται σε πολλές χώρες της Λατ. Αμερικής, η οποία έχει πάψει πλέον να αποτελεί «ξέφραγο αμπέλι» των ΗΠΑ. Με την έννοια αυτή μπορούμε να επαναλάβουμε, ιδιαίτερα σήμερα, ότι «Ο Αλλιέντε ζει». Η θυσία του Αλλιέντε. Του Πάνου Τριγάζη

«Θεωρώ ότι η φυγή της Λουσίας είναι σημαντικό γεγονός, που σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής όπου υπήρχε περισσότερο φως από ό,τι σκοτάδι. Μια φάση της ιστορίας τα μαθήματα της οποίας πρέπει να μεταλαμπαδευτούν στις μελλοντικές γενιές», υποστήριξε ο γερουσιαστής της δεξιάς Ιβάν Μορέιρα.

Ο θάνατος της χήρας του Πινοτσέτ ανακοινώθηκε τρεις ημέρες πριν από τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Χιλή, στον οποίο θα αναμετρηθούν ο Γκαμπριέλ Μπόριτς (αριστερά) και ο Χοσέ Αντόνιο Καστ (άκρα δεξιά). Αυτός ο τελευταίος διεκδικεί για λογαριασμό του τον ρόλο του κληρονόμου της δικτατορίας.

«Η Λουσία Ιριάρτ πέθανε έχοντας εξασφαλίσει πλήρη ατιμωρησία, παρά τον βαθύ πόνο και τον διχασμό που προκάλεσε στη χώρα μας. Οι σκέψεις μου πάνε στα θύματα της δικτατορίας», ανέφερε μέσω Twitter ο Γκαμπριέλ Μπόριτς, που επανέλαβε πρακτικά απαράλλακτο το σχόλιο αυτό στην προεκλογική ομιλία με την οποία ολοκλήρωσε την εκστρατεία του.

Από την πλευρά του, ο Χοσέ Αντόνιο Καστ είπε ότι «θέλω απλά να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια», προσθέτοντας «πάντα με θλίβει ο θάνατος ενός ανθρώπου, δεν θέλω να τον μετατρέψω σε πολιτικό γεγονός».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.