Γιατί δεν ηττήθηκαν οι Podemos

podemos02Το όνομά τους είναι χαρακτηριστικό της ιδεολογίας και των θέσεών τους: σημαίνει «Μπορούμε». Πολιτικό κόμμα της Αριστεράς στην Ισπανία, που ιδρύθηκε μόλις πριν από δύο χρόνια,…

Της Αγγελικής Καμπούρη*

Το όνομά τους είναι χαρακτηριστικό της ιδεολογίας και των θέσεών τους: σημαίνει «Μπορούμε». Πολιτικό κόμμα της Αριστεράς στην Ισπανία, που ιδρύθηκε μόλις πριν από δύο χρόνια, μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στην ανισότητα και τη διαφθορά, από τον Πάμπλο Ιγκλέσιας Τουριόν και μερικούς συντρόφους του. Ως πολιτικό κόμμα, σκοπεύει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που κορυφώθηκαν κατά την οικονομική κρίση στην Ισπανία, αλλά και της ανισότητας και της διαφθοράς. Είναι ένα λαϊκό κίνημα που έχει μπει στο στόχαστρο των βολεμένων και των λαμογιών της χώρας, ιδιαίτερα του δεξιού κόμματος, του οποίου ηγείται ο Μαριάνο Ραχόι, γόνος πλούσιας οικογένειας της Ισπανίας. Το κόμμα του Ραχόι ονομάζεται Λαϊκό Κόμμα και είναι τόσο «λαϊκό» όσο «δημοκρατική» είναι και η «Νέα Δημοκρατία», που ούτε νέα ούτε δημοκρατική είναι. Όσο για τα πυρά και τη λάσπη που δέχονται οι Podemos, είναι επίσης αντίστοιχα αυτών που δέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα μας.

Ποιος είναι ο Πάμπλο Ιγκλέσιας; Γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1978. Η οικογένειά του έχει μεγάλη δημοκρατική και συνδικαλιστική δράση και κυνηγήθηκε από τη δικτατορία του Φράνκο. Αυτός σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης (με τιμητική διάκριση), συνέχισε με το πρόγραμμα Erasmus στο Πανεπιστήμιο της Bologna, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και διοίκηση και πήρε το διδακτορικό του το 2008. Πήρε κι άλλο μεταπτυχιακό (με διάκριση) στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες το 2010 από το Πανεπιστήμιο Charles III της Μαδρίτης και ακόμη ένα το 2011, πάλι με διάκριση, από το European Graduate School της Ελβετίας, στην πολιτική θεωρία, κινηματογράφο και ψυχανάλυση.

Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα, διδάσκοντας πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Complutense, αλλά είναι και παρουσιαστής τηλεοπτικών προγραμμάτων, κυρίως πολιτικού περιεχομένου. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 30 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συμμετέχει σε τηλεοπτικές πολιτικές συζητήσεις. Τιμήθηκε με το βραβείο «Enfocados» της Σχολής Δημοσιογραφίας και Οπτικοακουστικών Επικοινωνιών του Πανεπιστημίου Carlos III. Ήταν μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας της Ισπανίας μέχρι το 1999 και συμμετείχε στο κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Από το 2000 ασχολείται με το Κέντρο Πολιτικών και Κοινωνικών Μελετών και είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου.

Το 2014, μαζί με άλλους, ξεκίνησε το κίνημα των Podemos, συμμετείχε στις ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς και εκλέχθηκε ευρωβουλευτής. Το 2015 παραιτήθηκε από τη θέση του για να συγκεντρωθεί στις γενικές βουλευτικές εκλογές. Μέσα σε είκοσι ημέρες οι Podemos έγραψαν 100.000 μέλη, τα οποία τώρα έχουν φτάσει τις 400.000. Στις ευρωεκλογές πήραν περίπου 1.300.000 ψήφους, ενώ στις γενικές εθνικές εκλογές του 2015 συγκέντρωσαν περίπου 5.213.000, ήτοι 21%, και αναδείχθηκαν στο τρίτο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας, με 69 έδρες.

Φέτος οι Podemos συνεργάστηκαν με την Ενωμένη Αριστερά και άλλα μικρότερα αριστερά κόμματα και κατέβηκαν στις εκλογές του Ιουνίου ως Unidos Podemos (Ενωμένοι Μπορούμε). Συγκέντρωσαν περίπου 5.050.000 ψήφους, ήτοι 21,1%, και έβγαλαν 71 βουλευτές.

Είναι λάθος να δούμε τα αποτελέσματα των εκλογών απαισιόδοξα. Οι Unidos Podemos διατήρησαν τη δύναμή τους εν μέσω πόλωσης, λασπολογίας και εκφοβισμού, κυρίως από το Λαϊκό Κόμμα του Ραχόι, ένα κόμμα γεμάτο σκάνδαλα οικονομικά και όχι μόνο, αντίστοιχο της Ν.Δ. Απορούμε πώς εκατομμύρια άνθρωποι ψηφίζουν υπέρ ενός σάπιου καθεστώτος, ενός κόμματος βουτηγμένου στη διαφθορά. Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις πιέσεις που δέχεται ο λαός, ιδιαίτερα όταν οι ισχυροί και διεφθαρμένοι πολιτικοί εφαρμόζουν επικοινωνιακές τακτικές εκφοβισμού των μαζών.

Στην ουσία, οι Podemos δεν ηττήθηκαν στις εκλογές. Ένα κόμμα μόλις δύο ετών δεν μπόρεσε ακόμη να σηκώσει το ανάστημα που απαιτείται για να πολεμήσει τη διαφθορά και τον αδυσώπητο πόλεμο του κεφαλαίου. Λειτουργούν με απόλυτη διαφάνεια και θα συνεχίσουν τον αγώνα μέχρι τη δικαίωσή του. Αγωνίζονται για ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη, προστασία του περιβάλλοντος, τόνωση της τοπικής παραγωγής τροφίμων από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, αλληλεγγύη των λαών και άλλα δημοκρατικά ιδανικά. Μπορεί να ξανακέρδισαν τις εκλογές οι φαύλοι, αλλά τα ιδανικά δεν έχουν νικηθεί. Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωσή του.

 

* Η Αγγελική Καμπούρη είναι φιλόλογος – γλωσσολόγος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s