Ποιοι πήραν τη μίζα 20 δισεκατομμυρίων των Leopard

Της Αριστέας Μπουγάτσου
05.10.2003

Προμήθειες κρυμμένες για τα άρματα μάχης, που πρόσφατα παρήγγειλε το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, μυστικές συμβάσεις για τις αμοιβές των μεσαζόντων αλλά και των αφανών παραγόντων που ήδη τιμολογήθηκαν… υπέρ πατρίδος και τις οποίες θα πληρώσουν με δόσεις, τουλάχιστον μέχρι το 2009, οι Ελληνες φορολογούμενοι, αποκαλύπτει σήμερα η «Κ».

Πρόκειται για έναν χορό δισεκατομμυρίων δραχμών, που ξεκίνησε από το 1999, κατέληξε σε μια μαμούθ σύμβαση, που ξεπερνά τα 1,7 δισ. ευρώ και αφορά την παραγγελία του υπουργείου Αμυνας, 170 αρμάτων μάχης Leo-2Hel από τη γερμανική εταιρεία Krauss Maffei-Wegma(KMW).

– Στις 8 Οκτωβρίου 1999 το υπουργείο Αμυνας (υπουργός Ακης Τσοχατζόπουλος), με πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος εξέφρασε την πρόθεσή του να αγοράσει 246 άρματα μάχης και λοιπό συναφή εξοπλισμό, ανοίγοντας μια μακρά «διαγωνιστική» διαδικασία.

– Οι «υποβολείς», οι μεσάζοντες και οι καλοθελητές είχαν ήδη δράσει και φυσικά είχε φιμωθεί πλήρως η φωνή των αντιφρονούντων του ελληνικού Στρατού, που υποστήριζαν ότι προσήλωση στο δόγμα των αρμάτων μάχης, εκτός από οικονομική αιμορραγία, συνιστά πλέον και αμυντικό αναχρονισμό.

– Από τότε (1999) όλοι μιλούσαν για τα καλά γερμανικά τανκς και για τον αντιπρόσωπό τους κ. Θωμά Λιακουνάκο, ο οποίος άλλωστε έκανε και το ντεμπούτο του στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις το 1981 ως πλασιέ των Leopard I.

– Δύο μόλις μήνες μετά την επίσημη έναρξη των διαδικασιών για τη μεγάλη προμήθεια των αρμάτων μάχης Ελληνες και Γερμανοί δικηγόροι ασχολούνταν πυρετωδώς για τη σύνταξη μιας σύμβασης. Μυστικής αλλά εξαιρετικά προσοδοφόρου, καθώς απ’ αυτήν προκύπτει μια προμήθεια της τάξεως του 3%, που πρέπει να καταβληθεί επί της αξίας του συμβολαίου των αρμάτων μάχης, που θα υπογραφεί (όπως και έγινε) μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της γερμανικής KMW. Πρόκειται, δηλαδή, για προμήθεια αξίας 60 εκατ. δολαρίων ή 20,5 δισ. δρχ., η οποία συμφωνείται στις 15 Δεκεμβρίου 1999.

– Δύο υπεράκτιες εταιρείες αναλαμβάνουν τη διεκπεραίωση του 3% από τα Leopard. H International Bartet and Offset Service Corporatio(IBOS) με έδρα στο Μονακό, που, σύμφωνα με την επτασέλιδη συμφωνία «είναι υπεύθυνη για την υποστήριξη της γερμανικής KMW, αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει στην EvanstoGroup Ltd, με έδρα στις βρετανικές Παρθένους Νήσους, «προμήθεια της τάξεως του 3% της καθαρής αξίας των προϊόντων, που θα παραδώσει η KMW, εάν υπογραφεί η σύμβαση με το ελληνικό υπουργείο Αμυνας σχετικά με την παράδοση των Leopard – 2 Hel».

– H «K» στις 9 Μαρτίου 2003, λίγο πριν από την τελική έγκριση της σύμβασης – μαμούθ από το ΚΥΣΕΑ, αποκάλυψε ότι πίσω από τα Leopards υπάρχει μίζα 60 εκατ. δολαρίων και μάλιστα διαφιλονικούμενη, καθώς οι αντισυμβαλλόμενες off shore εταιρείες (IBOS και Evanston) επιδιώκουν να λύσουν τις διαφορές τους μέσω του Διαιτητικού Δικαστηρίου, στη Γενεύη.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ και ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

– H EvanstoGroup Ltd, που δείχνει ότι «ενσωματώνει» την ελληνική μίζα του 3% (γιατί λέγεται ότι άλλο ένα 3% αφορά τη γερμανική μίζα) και που φέρεται ότι έχει «μεσολαβήσει» για την πώληση των ελληνικών Leo προσφεύγει κατά της IBOS και κατά της KMW, στις 7 Φεβρουαρίου 2003. Ζητεί να της καταβληθεί μέχρι κεραίας η αμοιβή της, καθώς επιτέλεσε τον ρόλο της.

– H Εvanstoχρησιμοποιεί και το βαρύ πυροβολικό της βγάζοντας στο «παζάρι» τις IBOS και KMW και προσλαμβάνοντας δικηγόρο της τον πρώην υπουργό Εξωτερικών του Φρανσουά Μιτεράν, τον Ρολάν Ντιμά, ο οποίος εκτός των άλλων μετέβη και στην έδρα της KMW, επιδιώκοντας εξωδικαστική λύση υπέρ του πελάτη υπό την πίεση της Γενεύης. O Ρολάν Ντιμά δεν χάνει χρόνο. Με δηλώσεις του στο περιοδικό Le Point της 28ης Φεβρουαρίου 2003, υποστηρίζει μεταξύ άλλων: H Εvanstoείναι μια εταιρεία που φέρνει τις δουλειές και είχε συμφωνήσει γι’ αυτό να λάβει το 3% του συμβολαίου των ελληνικών Leopard. Ομως, όταν το ελληνικό υπουργείο Αμυνας ανακοίνωσε την 1η Μαρτίου 2002, ότι η KMW κέρδισε τον διαγωνισμό οι Γερμανοί θέλησαν άμεσα να απαλλαγούν από την EvanstoGroup. Εφθασαν να παριστάνουν ότι δεν τη γνωρίζουν, καταλήγει ο Ρολάν Ντιμά.

– Ετσι η αντιδικία αυτή έφερε στο προσκήνιο μια χοντρή μίζα και η «K» στις 9/3/2003 έγραψε γι’ αυτήν, βάσει των στοιχείων που τότε διέθετε.

Οπως όμως φαίνεται, η κυβέρνηση, ουδόλως πτοήθηκε και ουδαμώς κινητοποιήθηκε, όπως θα όφειλε. Εδειξε πως δεν νοιάζεται ούτε για το ποιος παίρνει ούτε για το ποιος δίνει μίζες πίσω από τα Leopard, πολλώ δε μάλλον γι’ αυτό που ανθεί σε σχέση και με τις στρατιωτικές προμήθειες και ονομάζεται διαφθορά. Ομως, η κυβέρνηση δεν νοιάστηκε ούτε γι’ αυτό που τελικά θα επωμιστεί ο κρατικός προϋπολογισμός από τις μίζες, τις υπερτιμολογήσεις και τα ανεξέλεγκτου κόστους προγράμματα αντισταθμιστικών ωφελημάτων.

Ετσι, παρά τον θόρυβο (βάσιμο και για πολλά δισ.) την Πέμπτη 20 Μαρτίου 2003 η διαβόητη σύμβαση για τα Leopards υπεγράφη στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, ενώ μαινόταν ο πόλεμος για τις μίζες.

Λίγες ημέρες πριν πέσουν οι υπογραφές, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Γ. Παπαντωνίου που ρωτήθηκε σχετικά με το θέμα των off shore μιζών περί τα Leopards (στις 11 Μαρτίου) δήλωνε:

«Δεν γνωρίζω απολύτως τίποτε, δεν έχει καμιά σχέση με την κυβέρνηση και καμιά σχέση με το υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Καμιά απολύτως, ούτε τώρα ούτε, απ’ ό,τι πληροφορούμαστε στο παρελθόν. Και εμείς το πληροφορηθήκαμε από τις εφημερίδες και από ό,τι ερεύνησα τον φάκελο της σχετικής σύμβασης δεν υπάρχει καμιά αναφορά σε τέτοιου είδους εταιρείες, ούτε στο αντικείμενο που υποτίθεται ότι τους χωρίζει».
Ο Γιάννος Παπαντωνίου

Ο κ. Παπαντωνίου ή γνώριζε τις «γκρίζες συναλλαγές» πίσω από τη σύμβαση, που λίγες ημέρες μετά υπέγραψε αλλά και προτίμησε να σιωπήσει ή δεν έψαξε διόλου την υπόθεση. Γιατί αν είχε ψάξει θα έβρισκε γρηγορότερα από εμάς τη σύμβαση του 3% και θα υποχρεωνόταν να παρέμβει… Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι ο έμπειρος υπουργός Αμυνας έψαχνε να βρει τη σύμβαση των off shore στους φακέλους του υπουργείου του!

Πάντως οι ήξεις-αφήξεις κυβερνητικές απαντήσεις συνεχίσθηκαν και μετά την απογραφή της σχετικής σύμβασης. Στις 12/3/2003 ο βουλευτής Ηρακλείου της Ν.Δ. κ. Μαν. Κεφαλογιάννης με ερώτηση που απηύθυνε στον πρωθυπουργό κ. K. Σημίτη προσπάθησε να μάθει «γιατί η κυβέρνηση δεν ζήτησε την κίνηση της διαδικασίας διερεύνησης της ιδιαίτερα αποκαλυπτικής υπόθεσης πληρωμής σε Ελληνες προμήθειας για την αγορά αρμάτων μάχης και κατά συνέπεια της αντίστοιχης ζημίας του Δημοσίου συμφέροντος».

ΑΚΗΣ-ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ-ΓΙΑΝΝΟΣ-ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

Ο πρωθυπουργός απέφυγε να εμπλακεί στην υπόθεση και αντ’ αυτού απάντησε ο κ. Παπαντωνίου, ο οποίος αφού υπερασπίσθηκε το αδιάβλητο της διαγωνιστικής διαδικασίας των Leo υποστήριξε και τα εξής:

– Σε καμιά φάση των διαπραγματεύσεων του ΥΠΕΘΑ δεν είχε επικοινωνία ή επαφή με τις αναφερόμενες στην ερώτηση εταιρείες την ύπαρξη των οποίων αγνοεί (σ.σ. ενώ βοά όλη η Ευρώπη).

– Από κανένα επίσημο έγγραφο δεν προκύπτει ότι οι αναφερόμενες στην ερώτηση υπεράκτιες εταιρείες εξουσιοδοτήθηκαν οποτεδήποτε στο παρελθόν να εκπροσωπήσουν την ελληνική κυβέρνηση.

– Το ΥΠΕΘΑ δεν παρεμβαίνει σε ενδοεπιχειρηματικές διενέξεις και μάλιστα μεταξύ υπεράκτιων εταιρειών με τις οποίες ουδέποτε είχε οιαδήποτε άμεση ή έμμεση σχέση και των οποίων την ύπαρξη αγνοεί.

Αυτά υποστήριξε, εν μέσω βαθύτατης άγνοιας, ο κ. Παπαντωνίου.

Η «αποστολή» των off shore

H επτασέλιδη υπεράκτια συμφωνία που συνήψαν η IBOS (μια εταιρεία – όχημα της KMW) και η EvanstoGroup Ltd, ίσως έμενε κρυφή, αν δεν προέκυπτε αντιδικία. Οι γνωρίζοντες τη χαρακτηρίζουν ως μια κλασική συμφωνία για την κατοχύρωση των δύο μερών, διά της οποίας εφευρίσκεται μια νόμιμη αιτία με μοναδικό στόχο την ασφαλή διαδρομή της προμήθειας, χωρίς να αφεθούν ίχνη.

Συνοπτικά:

1. Από την πρώτη κιόλας παράγραφο καθίσταται σαφές ότι το αντικείμενο αυτής της σύμβασης αφορά τον διαγωνισμό του υπουργείου Εθνικής Αμυνας για τα άρματα μάχης. Αρα αυτή η συμφωνία αφορά και το υπουργείο Αμυνας και την κυβέρνηση και τους Ελληνες φορολογούμενους.

2. H συνεργασία των δύο εταιρειών είναι αποκλειστική, «καθώς η Εvanstoδεν θα υποστηρίξει αμέσως ή εμμέσως άλλες προσφορές, εκτός της KMW». Και αυτού του είδους η «αποκλειστικότης» αφορά το υπουργείο, την κυβέρνηση και

3. H «αμοιβή» της Εvanstoσυναρτάται ευθέως με τις καταβολές του Ελληνικού Δημοσίου προς την KMW, όπως αναλυτικά περιγράφεται στη σύμβαση.

Ηδη η IBOS φαίνεται ότι «κινεί» δύο λογαριασμούς, έναν γερμανικό και ένα ελβετικό, η διερεύνηση των οποίων ίσως είναι μόνον η αρχή. Κατά τα άλλα το ενδιαφέρον έγκειται στο ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες της Evanston, ποιοι ωφελούνται απ’ αυτήν και τις συμβάσεις της, ποιοι εξυπηρετούνται και τι είδους υπηρεσίες προσφέρουν στην πατρίδα για να δικαιούνται να «κολυμπούν» στα εξοπλιστικά κονδύλια. Μεσιτείες, lobbying, πολιτικό χρήμα, ημέτεροι βαθμοφόροι, media σιωπές; Τι επιτέλους σοβαρό έκανε η Εvanstoκαι πρέπει να πληρωθεί με 20,5 δισ. δρχ., ενώ ο πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου Αμυνας δεν αντελήφθη ούτε τη αύρα της;

One thought

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.